บทที่ 2 ปฏิบัติการหาแฟนปลอมๆ
“เบื่ออะไร เรื่องแม่ของเธออีกหรือไง”
“ใช่น่ะสิ ตอนนี้แม่ฉันจุ้นจ้านเรื่องการแต่งงานมาก มากจนฉันอยากจะเก็บเสื้อผ้าหนีไปตั้งรกรากอยู่ต่างประเทศ ไม่รู้เป็นอะไร ทำไมถึงได้ถูกอกถูกใจตาบ้านั่นนักก็ไม่รู้!” อรุโณทัยพูดแบบเหวี่ยงๆ รัชณกรหัวเราะในลำคอ
“ไอ้บ้านั่นมันมีลูกอ้อนเยอะ รู้จักเข้าหาผู้หลักผู้ใหญ่” เขาบอกพลางคว้าแก้วกาแฟขึ้นดื่ม
“ฉันไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงให้แม่ล้มเลิกความคิดที่จะจับฉันแต่งงาน”
“หาแฟนสิ ไม่เห็นจะยาก” เพื่อนชายกระซิบบอก อรุโณทัยตาโต
“โอ๊ย! ถ้าแฟนมันหาง่ายเหมือนซื้อปลาที่ตลาดก็ดีสิยะ ฉันจะได้โปรยเงินหว่านซื้อมาควงเล่นให้ไม่ซ้ำหน้า!”
“เธอน่ะเลือกเยอะเองนี่นา ช่วยไม่ได้”
“อาทิตย์หน้าแม่ฉันจะจัดงานแซยิด บรรดาเพื่อนพ่อเพื่อนแม่จะต้องไปร่วมงานเยอะแน่ๆ ในงานวันนั้นแม่ฉันจะต้องพูดเรื่องแต่งงานอีกแน่นอน ฉันจะทำยังไงดี” อรุโณทัยหันไปปรึกษาเพื่อน รัชณกรยิ้มละมุน
“เธอต้องประกาศว่าตัวเองมีแฟนแล้ว แม่เธอจะได้ล้มเลิกความคิดเรื่องแต่งงาน”
“ถ้าแม่ฉันต้องการเห็นหน้าแฟนฉันล่ะ ฉันจะทำยังไง” อรุโณทัยย้อนถาม
“เธอก็หาแฟนปลอมๆ ไปควงสิ จะไปยากอะไร”
“ถ้างั้นแกไปกับฉันหน่อยได้ไหม ไปเล่นเป็นแฟนฉัน แม่ฉันจะได้เลิกวอแวเรื่องแต่งงานสักที!”
“แกจะบ้าหรือไง แม่แกก็รู้จักฉันมาตั้งนาน เค้าคงเชื่อหรอกว่าเราเป็นแฟนกัน” รัชณกรแย้ง อรุโณทัยถอนหายใจแรง
“ก็จริง”
“ฉันว่าแกควรจะเอาเวลามานั่งถอนหายใจเฮ้อๆ ไปหาแฟนปลอมๆ มาเล่นละครดีกว่านะ ปัญหาทุกอย่างมันมีทางแก้ไข แกเชื่อฉันสิ กะอีแค่เรื่องจับคลุมถุงชนนี่จิ๊บจ๊อย” รัชณกรปลอบใจ
“ขอบใจแกมาก เฮ้อ…”
“แหน่ะ! ยังไม่เลิกเฮ้ออีก ไม่ฮงไม่เฮ้อดิวะ เอาล่ะ… นี่ก็ดึกมากแล้ว ฉันกลับก่อนแล้วกัน ถ้าแกมีอะไรให้ฉันช่วยก็บอก ฉันยินดีช่วยแกเต็มที่” รัชณกรตบไหล่เพื่อนสาวเบาๆ อรุโณทัยยิ้ม
“ขอบใจมากเพื่อน”
อรุโณทัยกลับขึ้นห้องนอนของตัวเอง เธออาบน้ำ ทาครีมบำรุงผิว ก่อนจะนอนเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูในกลุ่มไลน์ออฟฟิศ เธอเห็นไลน์เด้งขึ้นมาหลายร้อยข้อความแต่ไม่ได้เปิดอ่าน พอเปิดไปดูปุ๊บ เธอก็เริ่มเผือกทันที
เรื่องของเรื่องคือพรุ่งนี้จะมีช่างภาพนิตยสารคนใหม่มาทำงาน หน้าตาหล่อคมเข้ม เป็นหนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกา ตัวสูง หน่วยก้านดีทีเดียว แถมยังมีหนวดมีเคราด้วย อรุโณทัยดูในกลุ่มไลน์ เห็นบรรดาชะนี เก้ง กวาง ต่างพากันร้องกรี๊ดกร๊าดไปหมด เธอจึงเข้าไปร่วมแจมกับเพื่อนร่วมงานด้วย
ตึ๊ง!
เสียงไลน์ดังขึ้นมาอีก อรุโณทัยเปิดเข้าไปดู รัชณกรส่งข้อความมาหา
รัช : ไอ้โณ ฉันมีเรื่องจะบอกแก
โณ : อะไร
รัช : เพื่อนฉันไปสมัครงานที่บริษัทเธอ เป็นช่างภาพ...
โณ : หืม?
รัช : ชื่อนาวิน คนนี้ล่ะ หล่อ โสด แต่ไม่ซิง
โณ : อ๋อ... ฉันเพิ่งรู้ว่าเขาจะมาทำงานบริษัทเดียวกับฉันเมื่อกี๊นี้เอง สาวๆ กรี๊ดกันใหญ่ ไม่นึกว่าจะเป็นเพื่อนแก
รัช : เพื่อนฉันคนนี้นิสัยดี ถ้าเธอมีอะไรให้มันช่วยก็บอกมันได้เลย มันเพิ่งมาอยู่ไทยได้ไม่นาน ยังไงเธอก็ช่วยแนะนำมันหน่อยแล้วกัน
โณ : ได้ๆ ว่าแต่... เพื่อนแกคนนี้นี่... ชายแท้หรือเปล่า
รัช : ไม่รู้ว่ะ แกต้องลองพิสูจน์ดูเอง 555+
โณ : ไอ้บ้า!
รัช : เออ... เธอกำลังหาแฟนควงไปงานแซยิดแม่อยู่ไม่ใช่หรือไง ใช้บริการเพื่อนฉันได้นะ
โณ : ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวแฟนเขาตามมาตบฉัน
รัช : ไอ้นาวินมันยังไม่มีแฟน สบายใจได้
โณ : จริงอะ
รัช : จริงสิ มันโสดสนิท เธอสามารถควงมันไปออกงานได้เก๋ๆ เอาไหมล่ะ เดี๋ยวฉันบอกไอ้วินมันให้
โณ : จะดีเหรอ ฉันเกรงใจ
รัช : เอ๊า! ไอ้นี่เรื่องมากจัง เลือกเอาจะควงเพื่อนฉันออกงานหรือจะไปตัวเปล่าเล่าเปลือยแล้วถูกแม่จับคลุมถุงชนแต่งงานกับไอ้เป็นเอกนั่น
